Калізей супольнай спадчыны

Нібы старажытны Калізей, пакалечаны бязлітасным часам і раўнадушнымі людзьмі, але трывалы і нязрушны, высіцца ў смузе стагоддзяў велічны гмах «літоўскай» спадчыны. Не ўсё ацалела да нашых дзён, але і не ўсё страчана беззваротна. Часам варта адно нагнуцца, пазбіраць адпалыя наўзбоч камяні і ўмацаваць іх на належнае месца. Доўгая і марная гэта праца для самотнага чалавека — не паспее ўмацаваць адзін мур, як валіцца другі, але ўдзячная, хаця і карпатлівая, для многіх. Так і з «Калізеем» нашай супольнай з суседзямі спадчыны — многія народы яго будавалі, укладаючы сваю душу і талент, многім яго і адбудоўваць.

Пожалуйста, оформите подписку для того, чтобы получить доступ к данной статье